Wip 'n' Kip in retrospectief (Stekker Fest)
Zaterdag 14 augustus 2010, dat is nog eens lang geleden! Weten we het nog? Toen scheen de zon nog en liepen we achteloos in een shirtje het huis uit om met vrienden te gaan bbq-en in het park. Ook was het de dag waarop Stekker Fest plaatsvond in Park Transwijk in Utrecht, alwaar ons PLAY Pilots project Wip 'n' Kip voor het eerst werd gepresenteerd - en goed dat het ging!
Kijk 'm gaan!
In de weken aanlopend naar Stekker Fest hebben wij wekelijkse blog posts geschreven over ons proces, zowel de inhoudelijke keuzes die we maakten als de vruchten van het productiewerk. Omdat FourceLabs direct aansluitend op Stekker Fest in een draaikolk van vervolgopdrachten terecht is gekomen is het lastig gebleken die laatste - o zo leuke - blogpost eruit geperst te krijgen. Doodzonde om dat dan helemaal niet meer te doen dus bij deze...
De laatste dagen voor Stekker Fest... wat een lucide waas was dat! Alles moest samen komen. De verschillende onderdelen van de software werden definitief aan elkaar geknoopt, een gebeurtenis waardoor nogal eens wat bugs tevoorschijn komen. Daarnaast moest de speelbaarheid van de game zelf getest worden, wat begrijpelijk frictie oplevert wanneer het onderliggende systeem nog bugs bevat. De medailles en de hand-outs (daarover later meer) moesten worden gefabriceerd, om het nog maar niet eens te hebben over de choreografie hoe, waar en wanneer de verschillende ingehuurde componenten van de spelopstelling het festivalterrein op zouden komen en hoe we de wipkippen zelf erheen gingen krijgen. Enfin, je rent als een dolle rond met weinig slaap en in een combinatie van tunnelvisie en een steeds chaotischer wordend proces sleep je jezelf richting de deadline.
Wip 'n' Kip medailles
Zoals in de vorige blogpost vermeld had Lilian de taak op zich genomen medailles bij Protospace te gaan maken. Hoe gaaf om je wipkip logo uit hout te laten snijden door een frikkin' laserbeam!?
Na wat materiaal- en snijtests wist Lilian wat ze wilde en ging de massaproductie van start. Een beetje priegelwerk was het wel om ze uit het hout te wippen maar het resultaat mocht er wezen: prachtige "handgelaserde" Wip 'n' Kip trofees die we vervolgens een faux-goud hebben gespoten. Dikke voorpret voor ons want we zagen al voor ons hoe gaandeweg door de dag er hier en daar trotse Stekker Fest bezoekers mee rond zouden lopen.
Werk aan de Wip 'n' Kip medailles
Werk aan de Wip 'n' Kip medailles
Kill your darlings
Vele projecten kennen een "kill your darlings" moment waarop je elementen uit je project moet schrappen, hoe graag je ze ook erin zou willen zien. Voor ons was het de voortgangsmeter die we in de laatste dagen voor Stekker Fest eruit hebben gesloopt. Alle R&D was al gedaan, de electro componenten waren zelfs al in ons bezit. Toen kwam de ontnuchterende vraag die echt maakte wat in feite allang duidelijk was: "moeten we dit eigenlijk wel doen?". Hoppa, dat zet dingen in perspectief. Nee, we moesten het helemaal niet doen! Veel te risicovol, het zou nogal veel soldeertijd kosten om te maken en er was een reëel gevaar van kortsluitingen met alle nare gevolgen vandien. Eenmaal geschrapt kon Adriaan zich weer volledig focussen op de technische integratie tussen alle deelcomponenten waar Wip 'n' Kip uit bestaat.Audio
Een van de ondergeschoven kindjes van ons project was audio. Er was in een vroeger stadium (week 3 of 4?) al een sample bank van mogelijke muziek en geluidseffecten aangelegd maar de prioriteit lag er toen niet om er een ei over te leggen. Dat werd uiteindelijk last-minute improviseren. We hadden geen uitgesproken mening wat voor aard de audio zou moeten hebben. Een voor de hand liggende optie was om helemaal los te gaan op een slapstick thema. Men trekt een banjo-speler uit de kast, smijt er wat oude Disney-cartoon samples tegenaan en klaar is Kees, toch? Was misschien mooi geweest, maar we wilden het anders doen. We gingen enorm truttige walzen van Andre Rieu contrasteren met over de top slapstick kip-geluiden die we zelf gingen inspreken. Van onze lieve vrienden van Claynote mochten we een geweldige microfoon lenen. Daarop vroegen we een aantal mensen in de Dutch Game Garden om iets in de microfoon te improviseren, op zoek naar de perfecte kakel. Mathijs Konings van Monobanda bleek een natuurtalent. Zijn in 1 take opgenomen kakelsessie ging van rustig naar helemaal wild en gaf ons genoeg materiaal om alledrie de spelers te dekken. Er was simpelweg geen tijd meer om het aansturen van de kakelgeluiden te verwerken in de applicatie dus hebben we ze in de sequencer Ableton geladen om ten tijde van de race met de hand te gaan bedienen. Beetje veel handwerk, maar het grote voordeel was dat de redelijk lachwekkend klinkende geluidjes nu op gevoel konden worden ingezet op nét dat moment waarop ze het grappigst zouden zijn.
Kakelmeister Mathijs aan het werkGame Design
En dan de gamedesign. Met de geschilderde wipkippen in ons bezit en met de game software wat steeds concreter werd konden we in de laatste dagen de gamedesign gaan testen. Ook daar zijn aardig wat darlings gekilled naarmate duidelijk werd dat a) op een voor volwassenen gebouwde wipkip wippen echt VET vermoeiend is en b) in de tijd die er was tot de spelers tot een hijg-puffende massa pulp zouden worden gereduceerd, het tegen viel hoe veel kansen er waren om een gelaagdheid in de gameplay aan te brengen. Soms moet je enorm divergeren om zeker te zijn dat het simpele je beste keuze is. Na talloze variaties kwamen we erop uit dat een lineaire recht-toe-recht-aan race genoeg willekeur en hilariteit behelsde om te voldoen aan de eisen voor Stekker Fest. We wilden niet dat een race eindeloos zou kunnen duren dus hebben we bedacht dat vanaf een bepaald tijdstip vanaf de beginstreep een soort lawine van monsters op zou komen rukken die achterblijvers zou kunnen verzwelgen. Dat verzekerde ons ervan dat een potje niet langer dan 3 minuten zou kunnen duren.
Testen, testen, testen... doorhalen, doorhalen, doorhalen
Testen, testen, testen... doorhalen, doorhalen, doorhalen
Stekker Fest!
Na lange dagen en nachten zwoegen was het dan eindelijk zo ver: Stekker Fest! Vanaf het begin van de week waren de weersvoorspellingen conservatief, zo niet negatief. Met elke dag werden ze echter een stukje positiever en geloof het of niet, met de komst van zaterdag was het een en al zonneschijn - een waar kadootje! Opbouwen ging voorspoedig en en passent kwamen er wat mensen van Stekker Fest een babbeltje met ons maken. Leuk om tijdens de uitleg van Wip 'n' Kip een kindse speelsheid in hun ogen te zien ontstaan, waardoor onze voorpret alleen maar steeg. We kregen een kleine hartverzakking toen het groot LCD scherm mankementen vertoonde, maar met het betere sleutelwerk werd dat gelukkig verholpen.
We kregen van de Stekker Fest organisatie een geweldige partytent om onze computers onder op te stellen, tevens zou dit de aanmeldbalie worden voor de spelers. Na het gebruikelijke geworstel met kabels, adapters, verlengstukjes en signaalconverters stond alles aan en begon het afstellen van de apparatuur. Met een kleine vertraging openden we.
Opbouwwerkzaamheden
Karel en Julius hadden zich opgeworpen als showmasters en trokken met grote charme passanten aan, begeleidden ze naar hun wipkip en hielden een kleine interview met ze. Bijvoorbeeld waarom ze dachten te gaan winnen, wat voor strategie ze thuis al hadden voorbereid, of ze fans in het publiek hadden staan, etc. Dit werkte enorm opzwepend en maakte de game helemaal af doordat het presenteren als een lijmlaag diende tussen de anderszins wat loze momenten van overgang tussen sessies in.Vanaf dat moment is de dag als een soort tunnelvisie voorbij gevlogen, we waren natuurlijk stuk voor stuk helemaal gesloopt. Deels door het goede weer maar vooral doordat de wipkippen een schot in de roos bleken te zijn hebben we het als een plezierige waas ervaren, gevuld met trots en voor een deel ongeloof dat er een onafgebroken stroom nieuwe spelers was.
Wip 'n' Kip tijdens Stekker Fest
Prijzenceremonie
Aan het begin van de avond sloten we de keet en hielden we onze prijsuitreiking. De allerbeste tijd van de hele dag was gezet door het meisje met wipkip-jockey naam ‘Weet Ze Niet’. Saillant detail is dat ze op paardrijden zit, een feit wat ons wel plezierde omdat het suggereert dat de afstelling van hoe het gewip over wordt gebracht op voortgang op het scherm ergens op zou slaan.
Wip 'n' Kip dagwinnares!
Enfin, dat was dan de afsluiting van de Wip ’n’ Kip wipkippenren. Gedurende de dag hadden we van elke race een slow-motion videootje geschoten. Deze werd na elke race op het grote scherm getoond, maar vooral leuk was dat het zeer kundige team van PLAY Pilots deze videootjes en de bijbehorende racetijden op hun site heeft weten te zetten. De video's zijn hier te vinden: http://playpilots.nl/games/wip-n-kip/#races.
Slow motion is gaaf!
Terugblik
Wanneer wij terugblikken op het Wip ’n’ Kip project worden we gevuld met enorm veel nostalgie en ook met trots. We zijn dankbaar om de kans te hebben gekregen om met nagenoeg complete artistieke vrijheid en een toereikend budget een spel te hebben mogen ontwerpen voor een leuk cultureel evenement als Stekker Fest. Onze dank gaat uit naar PLAY Pilots voor de kans en naar Lodewijk en Jorrit van de Stekker Fest crew voor het vertrouwen. Proost!
Wanneer wij terugblikken op het Wip ’n’ Kip project worden we gevuld met enorm veel nostalgie en ook met trots. We zijn dankbaar om de kans te hebben gekregen om met nagenoeg complete artistieke vrijheid en een toereikend budget een spel te hebben mogen ontwerpen voor een leuk cultureel evenement als Stekker Fest. Onze dank gaat uit naar PLAY Pilots voor de kans en naar Lodewijk en Jorrit van de Stekker Fest crew voor het vertrouwen. Proost!
Op procesmatig gebied ook genoeg om op terug te blikken, amai. Naast een hoop ervaringen rijker m.b.t. hoe de Wip ’n’ Kip installatie werd gespeeld en wat daar zoal goed en fout aan ging ook genoeg mijmeringen over hoe het groepsproces is verlopen. Waar wij voor vervolgprojecten met name een aandachtspunt van hebben gemaakt is om alert te zijn op het loslaten van regelmatige team-gesprekken waarbij je ontsluiten waar je mee bezig bent, wat je dwars zit en waar je heen wilt. Dat deden wij aan het begin van het project in de dagelijkse stand-up meetings maar toen in de laatste 7 dagen voor het project de druk ontzettend op de ketel begon te komen en wij hals over kop allerlei brandjes aan het blussen waren verdween die regelmaat als sneeuw voor de zon. Er is geen twijfel dat er een hoop individuele taak-gerelateerde frustraties zijn geweest aan het eind van het project die eenvoudig gerelativeerd en opgelost hadden kunnen worden als ze simpelweg in de groep waren gegooid voordat ze zich tot een typisch geval van principiele blindheid konden ontwikkelen. Een harde les, maar zonder fouten leren we nooit.
Sommige foto's in deze blogpost zijn geschoten door Hessel Bonenkamp / flickr.com/koekjesbaby. Bedankt Hessel!
